سی و یکم تیر ماه 1393
افزایش ۲/۵ برابری تعداد زنان سرپرست خانوار
تمایل به زندگی انفرادی در سال های اخیر بین زنان افزایش یافته است.
در یک دوره ۱۵ ساله از ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۰ تعداد خانوارهای دارای سرپرست زن ۲/۵ برابر افزایش داشته است
استان های تهران و خراسان رضوی بیشترین و ایلام کهگیلویه و بویراحمد به ترتیب کمترین تعداد زنان خودسرپست را دارند.
مرکز آمار ایران زنان خودسرپرست را به سه گروه تقسیم می کند که گروه اول
شامل زنان بیوه، زنان مطلقه و دختران با تجرد قطعی، گروه دوم زنانی هستند
که در آن مرد به طور موقت حضور ندارد و گروه سوم خانوارهایی است که در آن
مرد به دلایلی همچون بیماری و از کارافتادگی و کهنسالی نمی تواند سرپرست
خانوار باشد.
بر پایه این گزارش، مرکز آمار ایران و اطلاعات راهبردی وزارت تعاون کار و
رفاه اجتماعی در آخرین گزارش بررسی آماری وضعیت زنان سرپرست خانوار در
خردادماه 93 اعلام کرد: براساس آخرین نتایج سرشماری سال 1390 در یک دوره 15
ساله از 1375 تا 1390 تعداد خانوارهای معمولی دارای سرپرست زن حدود 2.5
برابر افزایش داشته است.
همچنین طی دوره پنج ساله 85 تا 90 متوسط رشد خانوارهای معمولی 4.0 درصد
بوده این در حالی است که در همین بازه زمانی متوسط رشد خانوارهای دارای
سرپرست زن به 9.2 درصد رسیده است که این درصد نشان دهنده افزایش تعداد زنان
سرپرست خانوار در سال های اخیر است.
براساس این گزارش در سال 1375 به ازای هر سرپرست مرد 9 سرپرست زن وجود
داشت که این نسبت در سال 90 به ازای هر سرپرست مرد به 14 نفر سرپرست زن
رسیده است.
افزایش تمایل زنان به زندگی انفرادی
گزارش سازمان آمار نشان می دهد که تعداد زنان خودسرپرست که تنها زندگی می
کنند 40.8 درصد از کل خانوارهای دارای سرپرست زن را به خود اختصاص داده
است. همچنین در بین استانهای کشور تهران با 211 هزار و 236 نفر و خراسان
رضوی با 98 هزار و 292 نفر بیشترین استانهایی هستند که زنان سرپرست خانوار
را در خود جای داده اند.
در این گزارش آمده است که تمایل به زندگی انفرادی و سرپرستی با جمعیت کمتر
در سال های اخیر بین زنان افزایش یافته است. به طور کلی روند گرایش به
زندگی مجردی در ایران نیز همچون همه جوامع در حال افزایش است که این موضوع
به عواملی ناشی از عوامل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و روانی بستگی دارد.
مصائب قانونی و فرهنگی زندگی مجردی
دشواری های زندگی زنان به تنهایی در اکثر جوامع هنوز بیش از زندگی مردان
تنهاست و در ایران با رویکرد تبعیض آمیز قانون کشور و وضعیت و باورهای
فرهنگی جامعه، به مسأله ای دشوارتر هم تبدیل شده است.
مطابق با قوانین اجرایی ایران زنان تنها برای سکونت و سفر و اشتغال با
موانعی روبه رو هستند. در کنار این مسأله که در استخدام و درآمد نیز با
شرایط تبعیض آمیز روبه رو هستند.
نمونه های آن ممنوع شدن حضور زنان مجرد در منطقه پارس جنوبی به دستور
دولت در سال ۸۸ و رویکرد شهرداری تهران در ماه های اخیر مبنی بر کم کردن
نیروهای زن شاغل در این سازمان است.
افزایش تمایل به زندگی مجردی در بین زنان ایرانی و پدیده دیگر رایج شده
در سال های اخیر، زندگی افراد با یکدیگر بدون ثبت ازدواج، موسوم به «ازدواج
سفید» و پیش از آن بزرگ تر شدن گروه جمعیتی دختران فارغ التحصیل از
دانشگاه ها در تقابل با رویکرد حکومت مبنی بر اولویت داشتن زندگی خانوادگی و
پرداختن به امور داخلی خانه توسط زنان، قرار دارد.
https://www.manoto1.com/news/irldch/NEWS14790
